Jeden post.
Wszystkie kanały.

Wpisujesz swój e-mail, a Postia odsyła sześciocyfrowy kod. Ta sama ścieżka służy do rejestracji i logowania, więc nie ma osobnej rejestracji, przez którą trzeba najpierw przejść.

Kod jest ważny dziesięć minut, a ekran pozwala poprosić o kolejny minutę po poprzednim.

Jednego połączonego kanału. Podpisy, zestawy hashtagów i znaki wodne są opcjonalne i można je dodać w dniu, w którym będą potrzebne.

Postia nigdy nie publikuje sama. Szkic pozostaje szkicem, dopóki go nie zaplanujesz lub nie opublikujesz.

Nie. Postia działa w przeglądarce pod adresem my.postia.app, na komputerze i na telefonie. Jeśli wolisz aplikację, jest w App Store i w Google Play. Poza tym instalujesz najwyżej wtyczkę, i to tylko wtedy, gdy publikujesz na stronie WordPress.

Każda sieć zaczyna się od tego samego przycisku.

1. Otwórz ekran Konta i naciśnij Dodaj konto.
2. Wybierz sieć.
3. Zatwierdź Postię w karcie, która się otworzy, albo wklej token lub adres, o które prosi ta sieć. Formularz podpowie, gdzie je znaleźć.
4. Kanał pojawi się na ekranie Konta i od razu można go wybrać w edytorze.

Jeśli karta logowania się nie otwiera, zezwól na wyskakujące okna dla my.postia.app i ponownie naciśnij sieć.

1. Naciśnij Nowy post i napisz tekst raz.
2. Dołącz obrazy lub wideo, a jeśli chcesz, wybierz zestaw hashtagów i podpis.
3. Zaznacz kanały, do których ma trafić. Każdy pokazuje, czy post spełnia jego zasady.
4. Wybierz Opublikuj teraz albo ustaw datę i godzinę i zaplanuj.

Zaplanowane posty czekają w kolejce, gdzie do chwili wysyłki można je edytować, przesuwać lub anulować.

Instagram i Pinterest wymagają co najmniej jednego obrazu. YouTube, TikTok i Cuts wymagają wideo. Pozostałe przyjmują sam tekst.

Limity długości też się różnią: X przyjmuje 280 znaków, Bluesky 300, Threads i Mastodon 500, Discord 2000, Instagram i TikTok 2200, LinkedIn 3000, YouTube 5000. Edytor liczy dla każdego wybranego kanału.

Ta ze strefy czasowej na ekranie Ustawienia. Postia zapisuje moment, a nie wskazanie zegara, więc post na 18:00 czasu kijowskiego wyjdzie dokładnie w tym momencie, niezależnie od tego, skąd później otworzysz aplikację.

Dotarł do części kanałów, a do innych nie. Otwórz post: każde miejsce docelowe jest wymienione z tym, co się tam stało, a nieudane ma komunikat błędu od serwisu.

Nic nie jest ponawiane za Twoimi plecami. Usuń przyczynę, a potem wyślij post ponownie do pominiętych kanałów.

Wstrzymanie to przełącznik na ekranie Konta. Zaplanowane posty pomijają ten kanał, dopóki go nie włączysz; nic nie przepada.

Usunięcie rozłącza kanał. Opublikowane już posty zostają w serwisie, ale ich historia dostarczenia tutaj zostaje usunięta razem z kontem.

Wszystko trafia na listę powiadomień w Postii. W Ustawieniach wybierasz, co jeszcze ma przychodzić e-mailem lub jako powiadomienie push na Twoje urządzenia.

Blok tekstu dodawany na końcu opublikowanego posta — identyfikator kanału, link, zastrzeżenie.

Post bez wybranego podpisu używa tego oznaczonego jako domyślny. Przycisk podpisu w edytorze pokazuje, który to, i pozwala wybrać inny albo żaden.

Tagi, które działają na Instagramie, rzadko pasują pod post na Telegramie, dlatego zestaw ma jedną listę główną, a każda sieć może zamiast niej mieć własną.

Sieć bez własnej listy korzysta z głównej, więc zmieniasz tylko tam, gdzie to ważne. Wybierz zestaw w edytorze, a zostanie dodany przy publikacji.

Prześlij logo na ekranie Znaki wodne, przeciągnij je w wybrane miejsce i ustaw rozmiar oraz krycie. Trafia na każdy publikowany obraz; oryginały pozostają nietknięte.

Rozmiar i margines to część szerokości obrazu, a nie liczba pikseli, więc ten sam znak leży tak samo na zdjęciu z telefonu i na szerokim banerze. Podgląd na ekranie Znaki wodne stosuje tę samą zasadę: co tam widzisz, to zostanie naniesione.

Znaki wodne są częścią planów Studio i Agency.

Otwórz post, naciśnij Podgląd i skopiuj link. Kto go otworzy, zobaczy post tak, jak pokaże go każda sieć, bez własnego konta.

Link działa, dopóki go nie unieważnisz, i jest dostępny w każdym planie, także darmowym.

Reguła to stałe połączenie między kanałami, ustawiane w Autoposting → Reguły. Wskazujesz jeden kanał do obserwowania i kanały, które zasila, a od tej chwili wszystko, co pojawi się w obserwowanym, samo trafia do pozostałych.

Post nie musi pochodzić z Postii. Ktoś, kto pisze bezpośrednio na kanale Telegram albo klika Opublikuj w WordPressie, uruchamia to samo.

Między dwoma kanałami Telegram reguła może przekazać oryginał zamiast wysyłać kopię, a każda reguła może dodać linijkę z linkiem do oryginału.

Obserwować można kanały Telegram, witryny WordPress, strony na Facebooku, Instagram, Threads, X, YouTube, tablice Pinterest, Mastodon, Bluesky, Blogger, Ghost i DEV. LinkedIn, TikTok, Discord, Medium i Shopify — nie: nie pozwalają aplikacji czytać, co opublikowało konto, więc Postia nie ma czego zobaczyć.

Telegram i WordPress informują Postię od razu, gdy coś zostanie opublikowane. Pozostałe są sprawdzane co kilka minut, więc post z nich idzie dalej nieco później.

Otwórz regułę i przeczytaj jej historię. Każdy post zauważony w kanale jest tam wymieniony z tym, co się z nim stało — także te, przy których nic nie miało się stać.

1. „Opublikowane z Postii” — to Postia go tam umieściła. Wysłanie go ponownie dalej byłoby właśnie pętlą, przed którą chroni reguła.
2. „Starszy niż reguła” — był już w kanale, gdy regułę zapisano. Reguła nigdy nie wraca po to, co przegapiła.
3. „Nic do wysłania” — brak tekstu i niczego, co Postia mogłaby przekazać: ankieta, wiadomość serwisowa, sama naklejka, samo wideo.
4. „Niedozwolone” — plan nie obejmuje autopostingu albo posty w tym miesiącu się skończyły.

Dwa bloki, trzymane osobno. „Dostarczone przez Postię” pochodzi z własnych zapisów Postii, więc jest na bieżąco i nigdy nieaktualne: liczy, co Postia wysłała i jak poszło. „Odbiorcy” przychodzą z sieci raz dziennie.

Telegram mówi Postii, ilu członków ma kanał, i nic więcej. Nigdy nie mówi, ile osób zobaczyło konkretny post, więc Postia zostawia to pole puste, zamiast wymyślać liczbę.

Kanał to jedno połączone miejsce docelowe: jeden kanał Telegram, jedna strona na Facebooku, jedna strona WordPress. Post liczy się raz za każdy kanał, do którego rzeczywiście dotarł; szkice i odrzucone posty się nie liczą.

Przechodzisz na bezpłatny plan: dwa kanały i dziesięć postów miesięcznie. Wszystkie treści zostają zapisane. Później możesz wybrać płatny plan, aby zwiększyć limity kanałów i publikacji.

Na ekranie Plan w Postii. Zatrzymana subskrypcja działa do końca już opłaconego okresu, a potem przechodzisz na plan darmowy. Strona cennika wyjaśnia, jak działają rozliczenia.